A+ A A-

JAK GÓRALE UNIKALI PIORUNÓW

Górale na halach podczas wypasu owiec bardzo bali się piorunów. Najczęściej na hali posiadali jedyne schronienie jakim był szałas i w tym szałasie mieli cały swój dobytek, oprócz owiec. Dlatego szałas był budowany bez elementów metalowych jak gwoździe czy druty. Żerdzie z których był zbudowany szałas łączyli przy pomocy mocnych łykowatych korzeni. Długie korzenie wijące się tuż pod powierzchnia gleby a szczególnie na skalistym podłożu sięgające nie raz kilku metrów pozwalają uzyskać długie pseudo sznury. Korzenie są giętkie, włókniste, bardzo wytrzymałe i wykazują strukturę splotu. Po wyschnięciu są twarde i co bardzo ciekawe, kurczą się, dociskając związane żerdzie do siebie. Ważne jest także to, że takie połączenie jest bardzo trwałe. Może służyć przez wiele lat. Nie grębieje, nie zużywa się. Ale ma też wadę. Jest jednorazowe. Podczas rozłączenia musimy je zniszczyć. Nie da się go użyć ponownie. Możemy znów iść po świeże korzenie.  Innym aspektem wykorzystania korzeni do prac przy budowie szałasu była ich powszechna dostępność oraz wytrzymałość.  Drut stalowy był drogi, twardy i trudno go było giąć i dostosowywać do zapotrzebowania. Korzenie, które były lekkie, łatwo dostępne i różnej grubości  dawały się łatwo wykorzystywać do każdej sytuacji. Cienkie służyły jak sznurki do wiązania a grube i wytrzymałe spełniały wręcz rolę lin lub grubych sznurów.   Technika używania korzeni z czasem zanikła. Wykorzystywana jest jedynie w szkołach przetrwania. Zapewnia łatwo dostępny wysokowytrzymały materiał podobny do lin czy sznurów, który można szybko wykorzystać przy budowie prowizorycznego szałasu czy innego schronienia.   

Powrót na górę

KATEGORIA FOLKLOR

ŻYWIECKIE KIERPCE Z JEDNEJ ŁATY
NIE MÓW KOBZIARZ NA DUDZIARZA
KAPELUSZ GÓRALSKI BYŁ SMAROWANY ŻYWICĄ
PALICA NIE CIUPAGA
JAK GÓRALE UNIKALI PIORUNÓW
WULKAN ZE WSI ŁYSINA
JAK DUPKI RATOWAŁY ŻYCIE GÓRALI
OSZCZYPEK, OSCYPEK SKĄD SIĘ WZIĘŁA NAZWA?
RÓG PASTERSKI PIERWSZY TELEFON BEZPRZEWODOWY